اولويت اولياء هر ميتى به دو نسبت به ديگران ، و يك حكم تشريفاتى و واقعى است كه بايد امام بعد در مراسم تجهيز امام گذشته حضور داشته باشد ، يا به طور آشكارا و يا به طور نامعلوم ، چنانچه استفاده مىشود حكم تقدم اولياء ميت در تجهيز او حقى است مستقل و شرط صحت اعمال نيست ، و اگر كسى به زور متصدى تجهيز ميتى شد و او را بدون اجازه و دستور اولياء غسل داد و كفن پوشيد و خاك كرد صحيح است ، گر چه از نظر عدم رعايت حق اولياء ميت گناه كرده و حق آنها را برده است . از مجلسى ( ره ) - شايد مقصود از علم اول علوم انبياء و اوصياء پيشين است و از علم آخر علوم خاتم الأنبياء يا مقصود از علم اول علم به مبدأ و اسرار توحيد و علم بدان چه گذشته و آنچه در نشئهء نخستين بوده و علم به شرايع و احكام ، و مقصود از علم آخر علم به احوال معاد و بهشت و دوزخ و پس از مرگ و جز آنها و اوَّلى اظهر است . و تعبير بصائر كه گويد « علم الاول و علم الآخر » مؤيد آن است ، و در برخى روايات علم اول را رسول خدا ( ص ) دانسته ، و علم آخر را علم امير المؤمنين ، و در آخر روايت به عطف استدلال كرده است بر مغايرت روح با ملائكه . از مجلسى ( ره ) - اخذ شربة - گفته‌اند اين اشاره است به مادهء غذائى كه نطفه از آن بسته شود و آن را از آن زير عرش دانسته براى اينكه ملكوتى و خوش‌گوار و پاك است و از پاكى به پاكى رسد و ملك همان است كه بر آن غذا گماشته است و آن را به كمال لائق بدان مىرساند و تا چهل روز سخن نشنود براى آنكه هنوز در مرحلهء گياهى است و حس حيوانى در آن دميده نشده و بعد از آن كلام نفسانى الهامى شنود ، و شايد امام در شكم مادر كلام حسى را هم بشنود پيش از آنكه گوش برآرد چون مردم ديگر ، و نوشتن ميان دو ديده كنايه از ظهور نور دانش و ولايت است در